Pagina 1

Zaterdag 18 februari 2006
Eindelijk, om 06:00u is het weer zover. We staan bepakt en bezakt klaar om te vertrekken richting Frankrijk. 4 maanden hebben we moeten wachten dit keer, oktober 2005 was voor het laatst. Tussen kerst en oud/nieuw was het te druk op de zaak en was de eerste mogelijkheid dus de krokusvakantie.
In tegenstelling tot de verwachtingen was het rustig op de weg en hebben we van medevakantie gangers niets gemerkt. Als alles mee zou hebben gezeten zouden we er dit keers zelfs maar zes en een half uur over hebben gedaan maar omdat Jeannetta iets in haar oog kreeg dat er niet meer uit wilde hebben we eerst maar eens de medische voorzieningen in Moulins-Engilbert gestest.
De dienstdoende docteur was naar een congres en had gelukkig voor een vervanger gezorgd.
Deze vriendelijke man had Jeannetta binnen 2 minuten verlost van een bijzonder pijnlijk oog die voor haar de laatste twee uur van de reis erg onplezierig hadden gemaakt.
Het is elke keer weer alsof je thuis komt, alleen een kouwe dit keer. Een 4 maandenlang onver-
warmd huis is van binnen net zo koud als van buiten. De eerste klus is dus maar weer: hout zagen en de electrische kachels in de hoogste versnelling. Omdat de buren er toch niet waren konden wij hun petroleumkachel gebruiken en dat

werkt toch beter dan zo'n electrisch mormel.
Het is overigens niet alleen koud maar het regent ook nog eens gestaag waardoor het pad voor ons huis in een modderpoel is veranderd. Het blijkt dat de regen ook door de wind onder de deur wordt door geblazen want binnen is de vloer aardig vochtig. Het wordt tijd om daar een drempel te metselen.
De slaapkamer op zolder is nog maar half af dus het is nog niet te verwarmen. Gelukkig waren we zo slim om vorige week via marktplaats op zoek te gaan naar electrische dekens. Nooit geweten dat het zo lekker zou zijn om in een warm bed te stap-pen en ook nooit geweten dat het een ver-schrikkelijke ervaring is om 'smorgens weer uit dat warme bed te moeten stappen.

Zondag is het weer er niet beter op geworden, het regent nog steeds en veel warmer is het nog niet geworden. We hebben nog een klein beetje hout en gaan verder aan de slaapkamer.

Maandag gaan we eerst maar weer eens richting Brico-Depot in Nevers om bouwmaterialen in te slaan want de slaapkamer moet nou toch echt wel af. Kunnen we gelijk een petroleumkachel kopen. Die zijn hier dus helemaal uitverkocht.
Gelukkig zit de Brico aan een soort van grote winkelboulevard en op goed geluk stappen we de

Conforama binnen. Daar staat een model voor niet al te veel geld, we schieten een verkoper aan en vertellen hem dat we er daar wel twee van willen hebben. Helaas, ook hier zijn ze uitver-kocht. Ze hebben alleen nog maar dat showmodel. Uiteraard kan ons dat niet schelen want nou krijgen we vast wel korting. De verkoper gaat op zoek naar de doos van het apparaat, is een kwar-tier weg en komt zonder doos terug. Kan ons ook niet schelen (nog meer korting?) we nemen hem zo wel mee. De verkoper is nog zeker tien minu-ten bezig dat ding met krimpfolie te omwikkelen maar eindelijk staan we dan toch buiten met onze nieuwe aanwinst. 's Avonds hebben we afge-sproken met vrienden die in de buurt wonen

Dinsdag is het eindelijk droog en doen we maar weer eens wat anders dan klussen; wandelen. We maken een rondje langs ezels, paarden en een oud Frans dametje die zonder antwoord te verwachten een heel verhaal tegen je begint af te steken. Je kunt merken dat de Fransen geen toeristen verwachten, de boerderijhond die normaal aan een lange ketting vastligt (waartegen wij altijd net buiten zijn bereik stoere gebaren maken) loopt nu los rond en wil ons er eigenlijk niet langs laten.
De hele familie komt verschrikt naar buiten en verlost ons met veel excuses van het monster.

Woensdag is het behoorlijk mistig maar nog wel steeds droog en we hebben afgesproken met onze vrienden om de Emmaeus met een bezoek te vere-